W wielu gałęziach przemysłu części wykonane z blachy powstają nie przez klasyczne skrawanie, lecz za pomocą odkształcania materiału. Jedną z metod stosowanych w takim procesie jest tłoczenie, które pozwala nadawać arkuszom metalu dany kształt przy użyciu stosownie przygotowanych narzędzi. W współzależności od konstrukcji części, rodzaju materiału i oczekiwanej geometrii stosuje się różne odmiany tego procesu.
Elementy tłoczone mogą mieć zarówno zwyczajną, płaską formę z otworami albo przetłoczeniami, jak i bardziej rozbudowany kształt przestrzenny. W praktyce bardzo duże znaczenie ma już stopień przygotowania projektu, ponieważ niewłaściwie wybrane promienie gięcia, grubość materiału czy sposób rozmieszczenia otworów mogą później utrudniać właściwe wykonanie detalu.
Samo tłoczenie polega na kontrolowanym odkształceniu materiału pośród stosownie dopasowanymi częściami narzędzia. W współzależności od zadania blacha może być wyginana, wycinana, dziurkowana, rozciągana lub formowana w bardziej rozbudowany sposób. Poszczególne operacje mogą być wykonywane osobno albo połączone w jednym cyklu produkcyjnym. Ważne jest a dodatkowo uwzględnienie właściwości konkretnego materiału. Blachy różnią się podatnością na odkształcenia, sprężynowaniem a także zachowaniem w trakcie formowania, dlatego parametry przyjęte dla jednego gatunku nie za każdym razem można bezpośrednio zastosować przy innym. W praktyce znaczenie ma też stan powierzchni, grubość arkusza i dokładność stworzenia narzędzi. Właściwie każdy z takowych czynników może wpływać na ostateczny wymiar i wygląd części.
Tłoczenie metalu znajduje wykorzystanie przy wykonywaniu podzespołów o powtarzalnych wymiarach, w szczególności wówczas, gdy konieczne jest pozyskanie większej liczby podobnych szczegółów. Przy stosownie zaprojektowanym procesie można ograniczyć liczbę dodatkowych operacji, jednakże nie znaczy to, że każdy kształt nadaje się do zaprojektowania w ten sam sposób. Przy bardziej wymagających elementach powinno się rozważyć kierunek włókien materiału, miejsca ewentualnego pękania oraz sposobność powstawania fałd. Znaczenie moraz kolejność poszczególnych operacji. Zdarza się, że detal, który na rysunku technicznym wygląda na łatwy, wymaga kilku etapów formowania, ponieważ próba uzyskania całego kształtu równocześnie mogłaby prowadzić do odkształceń lub utraty wymaganych wymiarów. Dlatego technologia stworzenia jest ściśle związana z konstrukcją samego szczegółu.
Na końcową jakość wpływa także kontrola części po zrealizowaniu. W przypadku elementów tłoczonych sprawdza się między innymi podstawowe wymiary, położenie otworów, kształt powierzchni oraz występowanie widocznych uszkodzeń materiału. Przy produkcji seryjnej znacząca staje się iteracja, ponieważ niewielkie różnice między kolejnymi partiami mogą mieć znaczenie podczas późniejszego montażu. Nie bez znaczenia pozostaje również stan narzędzi. Ich zużycie może stopniowo modyfikować warunki procesu, a w konsekwencji wpływać na geometrię wykonywanych części. Z tego powodu przy projektowaniu i prowadzeniu procesu tłoczenia bierze się pod uwagę nie tylko sam sposób uformowania blachy, lecz również materiał, narzędzia, kolejność operacji a także wymagania dotyczące gotowego szczegółu.
Więcej informacji na stronie: mycie przemysłowe.